សង់បន្ទាត់ប៉ះទៅនឹងរង្វង់

ហេតុអ្វីបានជាត្រឹមត្រូវ?

ត្រង់ចំណុចនៅលើរង្វង់។ បន្ទាត់ប៉ះនៃរង្វង់ត្រូវកែងទៅនឹងកាំនៃរង្វង់ត្រង់ចំណុចប៉ះ។ AP = AQ និង BP = BQ ដូច្នេះ AB ជាមេដ្យាទ័រនៃ PQ៖ វាកែងនឹង OA ត្រង់ A។ គ្រប់ចំណុចផ្សេងទៀតនៃបន្ទាត់ AB នៅឆ្ងាយពី O ជាងកាំ (អង្កត់ទ្រេតវែងជាងអង្កត់កែង) ដូច្នេះបន្ទាត់នេះប៉ះរង្វង់តែត្រង់ A ប៉ុណ្ណោះ។

ពីចំណុចនៅក្រៅរង្វង់។ OP ជាអង្កត់ផ្ចិតនៃរង្វង់ផ្ចិត M ហើយ A នៅលើរង្វង់នោះ។ គ្រប់មុំចារឹកក្នុងកន្លះរង្វង់ជាមុំកែង ដូច្នេះមុំ OAP = 90°៖ PA កែងនឹងកាំ OA ត្រង់ A ដែលនៅលើរង្វង់ផ្ចិត O។ ដូច្នេះ PA ជាបន្ទាត់ប៉ះ ហើយ PB ក៏ដូចគ្នា។

បន្ទាត់ប៉ះទាំងពីរដែលគូសចេញពីចំណុច P មានប្រវែងស្មើគ្នា (PA = PB) ហើយ PO ជាកន្លះបន្ទាត់ពុះមុំ APB។

កំហុសដែលច្រើនជួប

• ដាក់បន្ទាត់ឱ្យ «ប៉ះ» រង្វង់ដោយភ្នែក។ បន្ទាត់ដែលគូសបានច្រើនតែកាត់រង្វង់ពីរកន្លែងជិតគ្នា ឬមិនប៉ះទាល់តែសោះ។ ត្រូវសង់បន្ទាត់កែងនឹងកាំ។
• សង់បន្ទាត់កែងមិនចំចំណុច A។ បើ P និង Q មិននៅស្មើចម្ងាយពី A បន្ទាត់ដែលបានមិនកាត់តាម A ទេ។
• យកចំណុចកណ្ដាលនៃ OP ដោយវាស់ប្រហែល។ បើ M មិនមែនជាចំណុចកណ្ដាលពិត មុំ OAP មិនកែងទេ។ ត្រូវសង់មេដ្យាទ័រនៃ OP។
• គូសតែបន្ទាត់ប៉ះមួយ។ ពីចំណុចមួយនៅក្រៅរង្វង់ គេគូសបន្ទាត់ប៉ះបានពីរ។